Yusuf İBİLİ » Hayat İçinden

Lost

Yusuf IBILI — Mon, 24 May 2010 17:05:17 +0000

Daha yazıya başlamadan başlık üzerine o kadar düşündüm ki.. Lost olarak kalması en sade, en anlaşılır sanırım.

Yazı içerisinde birşeyleri açıklayacağımı, sorulara cevap bulacağımı falan beklemeyin. Yıllardır izliyorum, dizi bitti ve birşeyler karalamak istedim.

Evet, bugün itibari ile dizi, 6 yıllık serüven bitti. Arkadaşlar arasında komplo teorilerini tartışmaktan tutun da adanın güzelliğine varıncaya kadar 100′lerce kez konu oldu aramızda. Güzel anılar bıraktı.

Kısaca; Ne oldu, neyi anladım?

Jack’in korkuları vardı. Bunları farklı farklı bölümlerde de gördük. Baba olup oğlunu iyi yetiştirememesi.. Ada’nın batması, yok olması.. Kişilerin önüpte bir birlerini tanımaması, hatırlamaması gibi..

Ada’nın korunması gerekiyordu. Jacob ‘tan sonra Jack görevi aldı. Jack daha sonra Hurley ‘e devretti falan.. Desmond bir ara Ada ‘nın ayarını bozdu fakat Jack görevini yerine getirdi. Ada kurtuldu..

Sonunda hepsi bir şekilde öldü ki kilisede buluşmalarından bunu anlıyoruz. Fringe ‘den aşikar olduğumuz Paralel Evren zımbırtısı gibi karakterlerimiz Ada ‘da ki o bilinçlerine/benliklerine kilit temas noktalarında tekrar kavuştular. Hatırladılar bir birlerini. Öptüler, kokladılar, sarıldılar..

Beni duygulandıran neler vardı, FlashBack ‘lerin neredeyse hepsine ağlayacaktım. Öylesine etkili bir şekilde hissettirdiler ki sanki o anı ben yaşıyorum gibi.. Duygusal olarak müthiş yüklendiler bu son bölümde.

Verdiler yükü Jack ‘in sırtına, finali de ona bağladılar zaten. Kafamda onlarca soru var Lost hakkında ama.. Neyse.

Hurley’in “Dude” demesi, Desmond ‘ın “Brother” diye seslenmesi gibi gibi. Bunları hep hatırlayacağım.

Kısacası Lost ‘un final bölümü bana göre iyiydi. O 2 saat içerisinde inanılmaz şeyler hissettirdi bana..

Peki ne mi olacak?

Jack ‘in de dediği gibi “See you in another life, Brother”

No related posts.

Umudunu Kaybetme

Yusuf IBILI — Sat, 15 Aug 2009 16:29:16 +0000

Ama nasıl? Tabi ki azimle çalışarak. Piyasayı takip ederek ve çözümler üreterek.

Bu yazıyı neden yazdım? İlk sebep kendime not olsun diye. Konuyu buraya kadar taşımama sebep olan iki anlamlı etken vardı. Beğenerek takip ettiğim Vobcu bloğunda ki “Sigorta uzmanı Lloyd’un bir kahvehaneden çıktığını biliyor muydunuz?” yazısı ve Gardner Rich’in başarı öyküsünü ele alan Umudunu Kaybetme (the pursuit of happyness) çalışması.

Peki ne yapmak gerekiyor?

Sabırlı olmayı öğreneceksin,
Çalışmayı bırakmayacaksın. Her gün uyandığında daha azimli olacaksın,
Yaptığın işi seveceksin. Sevdiğin işi piyasa da takip edeceksin,
Fikirlerinin olması güzel. Ama faydalanmak istiyorsan paylaşacaksın. Tartışacaksın, daha çok kafa yoracaksın,
Sevdiklerine, ailene zaman ayıracaksın. Hobilerin varsa onlarla da ilgileneceksin. Ufkunu açacaksın, beynine taze fikirler enjekte edeceksin,
Düzenli ve planlı olacaksın. Olamıyorsan basit yollardan başlayacaksın. Düzenli spor yapmaya başla sonra da yemek yediğin saatleri düzenle. Hayatında ki düzenli, planlı işler arttıkça kendi çözüm yollarını üretecek ve daha çok benimseyeceksin,
Saygı da kusur etmeyeceksin,
Dinlemek iyidir. Ama cahil olup her dinlediğini uygulamayacaksın. Sen sentezleme yapacaksın,
Eşinle, işinle nerde bağlantın var ise dost olmaya çalış. Eğer ki becerebilirsen, dostlarına sırtını döndüğünde ihanetin korkusunu değil güvenmenin gücünü hissedeceksin,
Şikayet etmek sonuca götürmez. Zaman kaybıdır. Çözüm üretip benimseyeceksin. Sonra paylaşıp, uygulamaya geçeceksin,
Unutma: yapmadıklarımız değil, yaptıklarımızdır bizi değiştiren. Farklı yapan. Denemekten korkmayacaksın. Aptal da olmayacaksın,
Şükretmesini bileceksin. İyi, kötü neyin varsa kanaat edersen hep kazanacaksın.

Başarılarda gururu yenmek, felaketlerde ümitsizliğe direnmek lazımdır. – Mustafa Kemal Atatürk

No related posts.

Sevgi

Yusuf IBILI — Thu, 13 Aug 2009 08:58:21 +0000

Ama neye ve nasıl?

Bundan 3 yıl önce bir telefon almıştım. O kadar pahalıydı ki $ ile ödemiştim. Çok seviyordum ve beğeniyordum.

Bir gün küçük kardeşim bakmak isterken düşürdü. Telefonun bir yeri kırılmamıştı ama ben onun kalbini kırmıştım.

Şimdi bakıyorum da yok o telefon. Dünya malı ya dünyanın olmuş..

Geriye bakınca hiçbir şeyi değiştirme şansın yok. Fırsatın var ki ders almak, ilerleyen zamanlarda tekrarlamamak. O zaman gerçek sevgi nedir?

Ben dostlarımı ne kalbimle ne de aklımla severim.
Olur ya kalp durur, akıl unutur.
Ben dostlarımı ruhumla severim.
O ne durur, ne unutur.
Mevlana

Hiçbir şey için kalp kırmaya değmez(miş)! Hele ki dünyevi şeyler için asla!

(Not: Okuyorsan bu satırları tekrar özür diliyorum. Yaşayarak öğreniyorum kardeşim.)

No related posts.

Alışkanlıklar

Yusuf IBILI — Tue, 11 Aug 2009 13:21:42 +0000

Çoğu zaman fırsatları tepmemizi sağlayan kötü yanımız.

Arkadaşımı annemlerin evine davet ettim. Ev bahçeli. Bağ, bostan ne ararsan var.

Salatalık kopardım, yıkadım. Buyur ye dedim.

Salatalığın her iki ucunu da kocamanca ısırdı ve attı. Kalanını yedi.

İkinciyi verdim. Tam aynını yapacakken! Tamamını ye dedim. Yedi ve çok beğendi.

Sordum. Salatalığın neden uçları ısırılır, atılır? Alışkanlık dedi.

Bazı satalıkların uçları acı olur. O yüzden hepsine aynı mualemeyi yapma. Hemen ısırıp, kestirip atma. Tadına bir bak. Dene. Hiç olmasa sor. Salatalık olsa bile.

Alışkanlıklarımız, çoğu zaman kişisel gelişimimizi iyi yönde etkileyecek olaylara engel oluyor. Yüzlerce örnek verebilirim. O yüzden kestirip atmayın. Deneyin. Ne olursa olsun tadını almaya çalışın. Alışkanlıklarınızdan bir an olsun uzaklaşmanız bile alışık olanı yapmaktan vazgeçmektir. Korkmayın.

Salatalık olsa bile.. Afiyet olsun.

No related posts.

Fikir Atölyesi Harikalar Diyarı : 05 Temmuz 2008

Yusuf IBILI — Sun, 06 Jul 2008 17:16:24 +0000

Evet dostlarım çoğunuzun bildiği ve orada olduğu gibi dün sevgili Tunç’un süper organizatörlüğünde bir araya geldik.

Çok güzel geçen bir gece, birbirinden çok sevdiğim dostlar ve bir o kadar da hoş geçen sohbet, eğlence… herşey doyasıyaydı.

Rakı – Balık bahane, paylaşım şahane.

Bana yol arkadaşı olduğu için Serkan Aygören‘e, Masa arkadaşım olduğu için Ömer Enis‘e, Nazımı çektiği ve projelerimi dinlediği için Erhan Erdoğan‘a, Bana abla değil teyze deyin be deyip gönlümde taht kuran Müge Cerman‘a, Etlietmek isterim deyip tutturan Ahmet Bülent‘e, Yemeksepeti hakkında eleştirilerini esirgemeyen ve sarhoşluğu ile yaşattığı eğlencesi için Volkan Yılmaz‘a, Gecenin sonlarına doğru benimle süper bir beyin fırtınası yapan Harun Pekşen‘e, Gülücüklerini hiç eksik etmeyen Özgür Alaz‘a, Masamıza teşrif edip bizleri onurlandırdığı için Eray Endeş ve Selim Yörük‘e ve tabi ki bunları yaşamamı sağlayan ve beni gecenin romantik adamı seçen Tunç Kılınç‘a çok çok teşekkür ediyorum, sizlerle tanışmayı, aynı ortamda bulunmaktan mutluluk duyuyorum. Ayrıca ismini hatırlayamadığım (çok çok özür dilerim, telafi edeceğim) samimi dostlukları ve paylaşımları için diğer tüm dostlara, katılan herkese canı gönülden teşekkürlerimi iletiyorum.

İyi ki varsınız, iyi ki varız…

Röportaj’a gittim, geleceğim!

Yusuf IBILI — Tue, 03 Jun 2008 00:28:21 +0000

Web 2.0′a yüce katkıları olan Wrzl’nin sorularını cevapladım. Ne kadar Email’e “reply” yapsak da cevapları yazarken baya bir neşelendim. Kendilerine teşekkür ediyorum.

“Blogunu isminle isimlendir, çünkü…” başlıklı yazıda benim ve diğer arkadaşların cevaplarına mutlaka bakın. Faydalı bilgiler yer almakta.

Happy Birthday to Me!

Yusuf IBILI — Sat, 31 May 2008 22:33:11 +0000

Gocama olaylarında emin adımlarla ilerliyorum. 20 yaş sınırını da çoktan aştık zaten. Bakalım önümüzdeki seneler neler getirecek.

Geçen yılda neler oldu?

Efendim, bol projelerin olduğu güzel bir yıldı. Ayrılıklar oldu, yeni dostluklar ve aşk girişimleri falan baya bir aksiyon yaşadım. Yaptıklarımdan ziyade bazı yapamadıklarım için biraz pişmanlık yaşıyorum. Aslında pişmanlık denmez ama keşke dediğim şeyler.

Üzüntü, sıkıntı son dönemlere doğru ağırlığını gösterdi. Fakat bunların olabileceğini varsayarak rahatlığımı korudum ve bir bir üstedinden geldim. Aslında geçen bu senede yaşadığım hüzünlü ve mutlu ağır duygularım hepsi son dönemlere denk gelmektedir.

Özellikle beni en çok mutlu eden son girişimlerim ve kafamda ki projelerin / fikirlerin şekillenmesi. Hal böyle olunca bu günlerde tadından yenmez bir kişilik oluverdim Önümde atlatmam gereken bir ameliyat var, daha önce bahsettiğim üzere “KIL DÖNMESİ”nden dolayı sıkıntılıyım ve tek çare alınması. Riski yüksek bir ameliyat olmayacak “inş.” fakat iyileşme süresince geçen zaman beri baya bir geriye atacak. Önemli olan sağlık. Biraz daha sıkı çalışarak arayı kapatacağız.

Gelecek yıl içerisinde neler istiyorum / yapacağım?

İlk başta projeleri ve fikirleri son kez elden geçirerek sizlere sunacağım. Uygulama gibi bir düşüncem şu an olmasa da uygulamaya dökmek isteyen arkadaşlar ile paylaşacağım ve elimden geldiğince yardımcı olup Türk İnterneti’nin kalkınmasına yardımcı olmaya çalışacağım.

Çok güzel projeler var. Ben bile sabırsızlanıyorum. Global anlamda bile başarıya ulaşabilecek nitelikte fikirler / projeler hepsi sizler için bizler Türk insanı için hazır olacak. Tabi çok şaşalandırarak sizleri sonrasında hayal kırıklığına uğratmak istemem fakat beğenebileceğiniz çalışmalar olacağı kanaatindeyim.

Beni bu güzel günümde mutlu eden arkadaşlarıma çok teşekkür ediyorum. Sizleri tanımak, bir nebze birşeyleri paylaşıp bir sohbet kurmak benim için çok mutlu ve gurur verici birşey. Sağlıcakla kalın, mutlu kalın. Hepimizin güzel bir yıl geçirmesi dileğimle.

Blog Küreye İlk Adım!

Yusuf IBILI — Mon, 26 May 2008 16:07:11 +0000

Çok uzun süredir blog camiasını takip etmeme ve çok istememe de rağmen nedense kendime bir blog yapamamıştım. İşlerin yoğunluğu, sıkıntılar, dertler, ayrılmalar ve birleşmeler derken kaptırıp gidiyorduk. Aslında kafamda oluşturduğum yapı için tasarımlar, eklentiler vb. biriktirme aşamasındaydım.

Oturdum artık yaptım. Yaklaşım 2 günümü aldı ama güzel oldu. Çok kalifiyeli bir tasarımcı, programcı daha doğrusu webmaster olmasam da kullanılabilirlik olarak iyi düzeyde olduğu kanaatındayım. Wordpress ile anılarımı tazelerken 2.5 sürümünde şahane şeyler gördüm. Zaman içerisinde burası baya bir şenlik olacak.

Mutfaktan Bilgiler

Sitemizin altyapı sponsoru Wordpress. Bunu artık -sanırım- bilmeyende duymayanda yoktur. Tema olarak 1 Blog Theme‘yi kullandım. Sunduğu o kadar işlevsel şeyler var ki kodlar içerisinde gezinirken başlı başına bir WP olmuş diyorsunuz.

Kullandığım Eklentiler

Yönetici Panelinde hızıma hız katmat için Admin Management Xtended‘n faydalandım. Yapılacak olan son düzenlemeler için birebir. Spam içerikleri engellemek için offical eklentimiz olan Akismet kalemizi koruyor. Kullanılabilirliği artırmak ve içeriğe göre sunumu değiştirmek adına Kategorileri sıraya koyabilen Category Order. Özellikle Google aramalarında daha ön planda olmak ve içeriği ulaştırabilmek için Google XML Sitemaps‘ı kullandım. Yine Yönetici Panelinde işini çok iyi yapan ve takdir ettiğim Ozh’ Better Plugin Page var. Özellikle eklentileri güncelleme özelliği şahane! Twitter Yaşanmışlıkları için Twitter Tools. Ziyaretçileri gözlemlemek ve istatistiklemek için WassUp biçilmiş kaptan. İsmi bazı şeyleri çağrıştırsa da sundukları üst seviyede. Sitenin sağında bir kısım var. Dikkatinizi çekmiştir. Kim, Ne dedi? diye. İşte oranın şaheseri XmasB Quotes‘dir. Esinlenme kaynağım ise sevdiğim ve takip ettiğim kişilik Emre Sevinç.

Sitede Neler Olacak?

Yazılar

Birçok kesimden paylaşmak istediklerimi dile getireceğim. Özellikle tecrübelerim ve yaşadığım sorunları aşmak için kullandığım yollar bu kategorinin favorisi olacak.

Projeler

Fikir veya yapım aşamasında olan projeleri burada toplayacağım. Hep beraber geliştireceğiz ve güzel şeyler yapacağız. O kadar çok proje var ki ilk hangisini yazacağımı bilmiyorum. Kısa zamanda hepsini göreceksiniz.

Yaşanmışlıklar

Buradaki içerik Twitter’dan, hayattan, dostta, arkadaştan paylaşım içerisinde olduğum herşeyden oluşacak.

Şimdilik söyleyebileceklerim, söylemek istediklerim bunlar. Siz en iyisi RSS Listenize kaydedin bu adresi. Hatta EMail ilede içeriğe abone olabilirsiniz. Size kalmış.